نظریه ساختن گرایی:

نظریه ساختن گرایی:

ساختن گرایی گفتمان نوینی در عرصه روان شناسی شناختی است که مفهوم زیربنایی آن این است که دانش توسط فراگیر ساخته می شود و درواقع این یادگیرنده است که با عنایت به دانش وتجارب پیشین خود موقعیت جدید را تفسیر کرده ودانش خود را می سازد. مفهوم ساختن گرایی قدمت زیادی دارد و به کارهای سقراط و افلاطون و ارسطو برمی گردد اما ظهور آن به عنوان گفتمان مربو ط به اواخر قرن بیستم وحاصل تلاش افرادی همچون پیاژه، برونر، ویگوتسکی و دیویی به عنوان معماران این نظریه شمار می رود. این رویکرد درعمل برتری خود را نسبت به رویکردهای سنتی آموزش نشان داده است. بسیاری سعی نموده اند که مفروضات ساختن گرایی را در امر آموزش به کار ببرند که رویکرد مساله محور ویتلی وروش آزمایشگاهی ساندرز از نمونه های آن هستند. 

ادامه نوشته

اضطراب

این یک حقیقت علمی است: افرادی که دچار اضطراب می‌شوند زودتر از افرادی که مضطرب نیستند، می‌میرند. دکتر استانلی جونز چنین می‌گوید: «ما برای زندگی در ترس و تشویش آفریده نشده‌ایم». زندگی با اضطراب، مخالف طبیعت آدمی است و اضطراب بسیار مخرب و خطرناک است.

1- اضطراب از دست دادن اصل (مسیر و هدف) زندگی است
زندگی از چیزهای مادی بسیار مهم‌تر است اما اغلب اضطراب‌های ما در مورد موضوعات بی‌اهمیت و غیرمهم همانند غذا، نوشیدنی، لباس، خانه و ماشین است. اگر ما در چیزهای مادی به‌دنبال تکامل بگردیم تمام مسیر و هدف زندگی را از دست می‌دهیم. اصل در زندگی برقراری ارتباط با خداست و حال آنکه اضطراب، اصل زندگی را از دست می‌دهد.

ادامه نوشته